de Instandhouder
toegankelijk | De Instandhouder wil in de eerste plaats de restauratie toegankelijk houden. Lage kosten, heldere taal en geen poespas! Samen met kleine gemotiveerde partijen die open staan voor verandering, flexibel zijn en kwaliteit willen leveren sta ik tot uw beschikking.
draagkracht | De basis is het behouden van de gebruiks- en bouwsporen, het vakmanschap en de stijl waarin het object gebouwd is. Natuurlijk zijn er in de loop der tijd elementen verdwenen uit een object, toch is het niet nodig om deze weer te willen reconstrueren indien er geen enkel oorspronkelijk materiaal aanwezig is. Beter is het om eigentijdse of klassieke elementen aan te brengen, wat er wél nog is benadrukken en alle toevoegingen inbedden in de totale ruimte. Verbouwingen en restauraties geven in een monument een beeld van dié tijd waarin werd verbouwd, ook hedendaagse toevoegingen zullen dat doen zolang deze maar in overeenstemming zijn met de status van het pand en zolang het kwaliteit en vakmanschap betreft. Tevens dienen nieuwe ideeën en vervangingen niet ten koste te gaan van oorspronkelijke kwaliteit en monumentale waarden. Een eigenaar is slechts passant en heeft de mogelijkheid iets blijvends toe te voegen aan de geschiedenis van een object.
ambacht | Technieken die vroeger toegepast werden zijn vaak simpel en goedkoop maar worden vergeten of vervangen door minder toegankelijke en duurdere technieken. Het is zaak om steeds dat verleden in het achterhoofd te houden wanneer we kijken naar morgen. Ook de materialen die in vroeger tijd gebruikt werden waren natuurlijk en duurzaam met oog voor mens en milieu. Kalk, leem, hout, klei, natuursteen zijn puur natuur, volledig recyclebaar en dus duurzaam. Ook de eigenschappen van oude materialen ten opzichte van nieuwe high-tech produkten is in het verleden al bewezen. Nog steeds geschikt dus om kwaliteit én het milieu in acht te nemen. De vakkennis die oude ambachten in zich dragen en tot uiting komen in meesterstukken van metselaar of leidekker dienen we te koesteren en door te geven aan volgende generaties. Dit kan door het blijven werken met vakmensen en nieuw talent op te leiden.
historie | Nederland is gerangschikt en gecultiveerd. De Romeinen en de Kloosterlingen gaven ons al de kunst om te bouwen, Koning Willem I en de Republiek gaven ons eenheid. Samen zijn wij wat we opgebouwd hebben door overheersing, maar ook door inmenging van culturen. Wat we samen nalaten is een complex geheel van gecultiveerde en bebouwde grond. Alles is voorbestemd om bewaard te worden: stadswijken, boerderijen en akkers, industrie, kerken, landerijen, dorpen en stadscentra. Al deze landmarken geven een beeld van gezamenlijk identiteit. Die objecten die vanwege hun status bewaard worden, daar moeten we extra zuinig op zijn. De Instandhouder streeft na om het oude te behouden en het nieuwe te gebruiken. Voor mij is het een uitdaging om een combinatie te verzorgen van: lage kosten, authenticiteit, comfort, duurzaamheid, historie, behoud en herkenbaarheid.
De muurbloem | Geef ons onze ruïnes terug! Werp de natuur een paar kluiven toe - een villaatje, een pakhuis, iets van Waterstaat - waar ze lekker lang op kan teren. En dat hoeven heus geen oude gebouwen te zijn. Nieuwe gebouwen lust de natuur ook. Steek de dakgoot door, breek de regenpijp doormidden en ze zijn binnen de kortste keren hapklaar dankzij de zure pies van vochtminnende microorganismen. Naast een monumentenlijst van te restaureren oude panden zou er een ruinelijst van te ruineren nieuwe panden moeten komen. Desgevraagd heb ik wel een paar suggesties. Veel glorie is nu eenmaal op haar best als ze aan het vergaan is. (Midas Dekkers)
